به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه، مراسم بزرگداشت هفتمین شب ارتحال آیتالله حاج سید محمدرضا موحد ابطحی با حضور جمعی از علما، اساتید و مسئولان حوزوی در بیت آیتالله العظمی گلپایگانی(ره) برگزار شد. در این مراسم ضمن گرامیداشت یاد و خاطره این عالم وارسته، به سوگواری و قرائت فاتحه پرداختند و حجتالاسلام والمسلمین عصاری نیز در سخنانی به تبیین جایگاه علما، اهمیت یاد مرگ و ضرورت عبرتآموزی از مجالس ترحیم پرداخت.
حجتالاسلام والمسلمین عصاری با اشاره به جایگاه علمی و معنوی مرحوم آیتالله موحد ابطحی، ارتحال این عالم دلباخته اهلبیت(ع) را ثلمهای برای حوزههای علمیه دانست و این مصیبت را به بیت شریف آیتالله العظمی گلپایگانی(ره)، خاندان موحد ابطحی، فرزندان، بستگان و شاگردان آن مرحوم تسلیت گفت.
وی با آرزوی علو درجات برای آن عالم فقید، ابراز امیدواری کرد که روح ایشان در ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) با روح مطهر آن بانوی بزرگوار محشور شود.
مرگ موعظهای که انسان را به خود میآورد
استاد حوزه علمیه با تأکید بر اینکه مجالس ترحیم افزون بر طلب رحمت و مغفرت برای درگذشتگان، باید فرصتی برای موعظه و عبرتآموزی زندگان باشد، اظهار کرد: امیرالمؤمنین علی(ع) میفرمایند اگر انسان به دنبال موعظه و اندرز است، مرگ برای او بهترین پنددهنده خواهد بود.
حجت الاسلام والمسلمین عصاری با اشاره به روایتی از پیامبر اکرم(ص) درباره دلایل عدم استجابت دعا، خاطرنشان کرد: در این روایت، یکی از عوامل قساوت و مرگ دلها، بیتوجهی به مرگ و عبرت نگرفتن از سرنوشت درگذشتگان عنوان شده است؛ به این معنا که انسان در مراسم تشییع و تدفین اموات حضور پیدا میکند، اما از این حقیقت برای اصلاح زندگی خود پند نمیگیرد.
وی افزود: در بخش دیگری از این روایت، آماده نشدن برای مرگ، با وجود اعتقاد و اقرار به حتمی بودن آن، از دیگر آسیبهای انسان معرفی شده است. بنابراین، مجالس بزرگداشت درگذشتگان باید ما را به یاد آخرت و ضرورت آمادگی برای سفر ابدی بیندازد.
عمر دنیا توقفی کوتاه در مسیر حیات ابدی انسان است
استاد حوزه علمیه با بیان اینکه زندگی دنیا فرصتی محدود برای حرکت در مسیر سعادت اخروی است، تصریح کرد: انسان نباید به تعلقات زودگذر دنیا دل ببندد؛ چراکه سرانجام زندگی همه انسانها، فارغ از جایگاه و موقعیت اجتماعی آنان، به پایان میرسد و حیات جاودانه در سرای آخرت آغاز میشود.
حجت الاسلام والمسلمین عصاری در ادامه با اشاره به تشبیه امیرالمؤمنین علی(ع) درباره زندگی انسان در دنیا، گفت: حضرت، اهل دنیا را به کاروانی تشبیه میکنند که در میانه راه برای مدتی کوتاه توقف کرده و پس از استراحتی مختصر، با ندای کاروانسالار دوباره به حرکت درمیآید. این تشبیه نشان میدهد که فرصت حضور انسان در دنیا، در مقایسه با حیات ابدی، بسیار کوتاه است.
یاد مرگ از مهمترین عوامل خودسازی و مراقبت از رفتار
وی با اشاره به سیره اخلاقی و تربیتی عالمان برجسته شیعه، به نقل خاطرهای از مرحوم شیخ علی زاهد قمی پرداخت و اظهار کرد: از ایشان درباره شیوه تربیتی استادش، مرحوم ملا حسینقلی همدانی، سؤال شد که چگونه توانسته است به چنین مراتب معنوی و اخلاقی دست یابد؛ وی در پاسخ گفته بود که استادش با یادآوری مداوم مرگ و آخرت، شاگردان را تربیت میکرد.
استاد حوزه عملیه ادامه داد: یاد مرگ موجب میشود انسان در گفتار، کردار، قضاوتها و روابط خود مراقبت بیشتری داشته باشد، حقوق دیگران را تضییع نکند و از گناه و رفتارهای نادرست فاصله بگیرد.
حجت الاسلام والمسلمین عصاری با تأکید بر اینکه یاد قیامت یکی از مهمترین عوامل تربیت و خودسازی انسان است خاطرنشان کرد: مجالس ترحیم باید فرصتی برای بازنگری در رفتار و سبک زندگی ما باشد تا با یادآوری سرانجام حتمی زندگی، برای حیات ابدی خود آمادگی بیشتری پیدا کنیم.
وی در پایان با اشاره به شخصیت مرحوم آیتالله حاج سید محمدرضا موحد ابطحی اظهار کرد: با بررسی سیره زندگی این عالم وارسته میتوان دریافت که ایشان حقیقت مرگ، عالم پس از آن و روز قیامت را با تمام وجود باور داشت.
انتهای خبر/










نظر شما